ใน disc3 ไปที่คอสโมแคนย่อน จะได้ยินว่าบูเก้นฮาเก้นป่วยหนัก ให้พาเร้ด13 เดินขึ้นไปหาบูเก้นฮาเก้น เร้ด13 จะรีบวิ่งไปคุยกับปู่ส่วนพวกเราคนอื่นๆจะออกมารอด้านนอก

เร้ด13         "ปู่...!"

บูเก้นฮาเก้น "นานากิ....เธอยังอยู่....ที่นี่เหรอ?"

เร้ด13         "ผมทิ้งปู่ไปไม่ได้หรอก มันเป็นหน้าที่ของผม ลูกชายของเซโตะ ที่จะต้องปกป้องคอสโมแคนย่อนและทุกคนที่นี่"

บูเก้นฮาเก้น "...ฟังนะนานากิ บางทีเธออาจจะรู้อยู่แล้วก็ได้ ถ้าเธอจะมีหน้าที่สำคัญสักอย่างหนึ่งมันคงไม่ใช่การปกป้องหุบเขาแห่งนี้หรอก ลองมองไปที่ทุ่งหญ้าเขียวขจีสิ ลองฟังเสียงร้องของลูกโชโคโบะที่เพิ่งเกิดสิ ลองพินิจดูกาลเวลาที่ยิ่งใหญ่กว่าชีวิตมนุษย์หลายเท่านัก เธอจะเรียนรู้ได้หลายอย่างมากกว่าที่จะมาขลุกอยู่แค่ที่นี่ แล้วมันจะกลายมาเป็นส่วนหนึ่งของความทรงจำชั่วชีวิตเธอ เพื่อลูกหลานของฉัน...และเพื่อลูกหลานชองเธอ เพราะงั้นนานากิ....ไปกับคลาวด์เถอะ ไปรับรู้สิ่งต่างๆด้วยสายตาคู่นั้น...หูสองข้างนั้น"

เร้ด13         "........."

บูเก้นฮาเก้น "โฮ่ๆๆ อย่าทำหน้าแบบนั้นสิ ฉันไม่เป็นไรหรอก ออกไปสู่โลกที่กว้างใหญ่เถอะ เธออาจพบคู่ครองของเธอก็ได้นะ"

เร้ด13         "ปู่...."

บูเก้นฮาเก้น "โอ้ ใช่ ...เอานี่ไปด้วย เธอสวมแล้วต้องดูดีแน่ โฮ่ๆๆ..."

บูเก้นฮาเก้นมอบเครื่องประดับศีรษะให้เร้ด13แล้วหมดลมหายใจ เร้ด13จะเดินกลับมาหาเพื่อนๆที่นั่งอยู่ที่แคมป์ไฟ

คลาวด์        "เร้ด13....แล้วบูเก้นฮาเก้นล่ะ....?"

เร้ด13         "ปู่บอกฉันว่า ท่านจะออกเดินทางอีก"

คลาวด์        "ออกเดินทางเหรอ?"

เร้ด13         "ดูเหมือนท่านจะชอบเรือเหาะนั่นมากเลยนะ ปู่ทนรอไม่ไหวเลยรีบบึ่งออกไปแล้ว แล้วก็ให้ของฝากฉันมาด้วยนี่ไง"  (เร้ด13โชว์ Limited Moon ให้ดู)

     "เอ๊ะเดี๋ยว...จริงๆของฝากเขาต้องให้กันตอนกลับนี่นา ฮ่าๆ... ปู่เนี่ยแปลกคนจริงเนอะว่าไหม? ฮ่า...ฮ่า...ฮ่า..."

คลาวด์       "อืม งั้นเราอาจจะได้พบท่านอีกสักวันสินะ"

เร้ด13         "ฮื่อ นั่นสิ... ขอบใจนะคลาวด์..."